Herman te Loo, Jazzflits nummer 352 p.17 (16/02/2021)
Dat de Rohrschachtest, waaraan dit kwartet zijn naam dankt, dit jaar zijn honderdjarig bestaan viert, is vermoedelijk toeval. De opnamen van het titelloze debuutalbum vonden namelijk al plaats in de zomer van 2017. De vrije associatie, die de test in gang zou moeten zetten naar aanleiding van een inktvlek op een dubbelgevouwen stuk papier, is natuurlijk een metafoor voor de vrije improvisatie. De zeven stukken op de cd kennen dan ook geen namen van componisten – sterker nog, ze hebben zelfs niet eens een titel. Die mag de luisteraar er zelf bij associëren. Het kwartet van twee pianisten (Seppe Gebruers en Erik Vermeulen) en twee drummers (Eric Thielemans en Marek Patrman) biedt daartoe voldoende gelegenheid, want de muziek is gevarieerd. Zelden stappen de twee instrumentenkoppels in de valkuil van het volspelen. Het geheel blijft open en helder, zelfs in de heftigste Cecil Taylor-achtige passages. Met de op- en afbouw en de dynamiek zit het wel snor, zoals je van deze ervaren improvisatoren mag verwachten. Vaak zoekt het viertal de abstractie op, maar ze schrikken er ook niet voor terug om stuwende ritmes en lyrische momenten in te bouwen. Of de groep het in zich heeft om een ‘working band’ te worden, valt te betwijfelen. Jazzclubs met twee gelijkwaardige vleugels zijn immers niet zo dik gezaaid.

Akim A.j. Willems, Cultuurpakt (02/02/2021)
RORSACH ROERT JE ZIEL (OM)

Achtenveertig Uren

Twee pianisten (Seppe Gebruers en Erik Vermeulen) en twee drummers (Eric Thielemans en Marek Patrman) met een grote voorliefde voor improvisaties sluiten zichzelf gedurende twee dagen (31.07/01.08.'17) op in een studio en wandelen nadien buiten met zeven auditieve vlekken onder de armen waarmee ze je ziel willen omroeren en naar de donkerste plekken in brein willen peilen.

Doe-Het-Zelfhulp

De in 1921 in de psychiatrie geïntroduceerde Rorschach-test bestaat uit tien platen met inktvlekpatronen waar patiënten vrij bij moeten associëren; de psycholoog of psychiater van dienst interpreteert op zijn beurt die associaties.

"Rorschach" telt slechts zeven auditieve vlekken, maar vergis u niet: het is minstens evenveel een psychologische test dan een cd om te beluisteren.

De zeven tracks op "Rorschach" bleven titelloos. "Please, title the music pieces with your own associations. Thanks." staat er op de achterzijde van de hoes. Wij trokken onze schoenen uit, legden ons op de fauteuil en vroegen onze psy om op 'play' te drukken.

Ben Taffijn, Draai Om Je Oren (04/08/2020)
Allereerst hebben we de bijzondere combinatie van twee pianisten, Seppe Gebruers en Erik Vermeulen, en twee drummers, Eric Thielemans en Marek Patrman, en hun album 'Rorschach'. Voor wie de Belgische scene een beetje volgt, weet dat we hier met het neusje van de zalm van doen hebben. Mooi is de zin die afgedrukt staat boven de zeven stukken zonder titel: "Please, title the music pieces with your own associations. Thanks." Tja, het heet allemaal niet voor niets 'Rorschach'. Goed, dan zal ik u niet vermoeien met mijn associaties, beluister het album daarvoor vooral zelf. En dus richt ik mij op de klanken die vrij over elkaar heen buitelen, langs elkaar schuren, tumultueuze verrichtingen waarbij de pianisten opvallend percussief spelen. Vrije improvisatie kortom, op het scherpst van de snede. Spaarzame ingetogen momenten, het tweede stuk bijvoorbeeld, waarin duidelijk ook de binnenkant van de piano wordt bespeeld, vormen daarmee een boeiend contrast. En zowaar, in het derde stuk verwijst de muziek naar een melodie, maar ook niet meer dan dat. Onstuimig, maar wel ritmisch klinkt aanvankelijk de vierde improvisatie, mooi bedachtzaam het vervolg. Het vijfde stuk is verreweg het langste van het album en tevens het meest melodieuze, met dank aan de pianisten.

Georges Tonla Briquet, Jazz'Halo (2019)
Een auditieve Rorschach test rond improvisatie samengesteld door vier meesters op het gebied.

Er waren eens een leerling en een leermeester die beiden improvisatie beschouwen als "tool" en niet als een idioom. Ongebreidelde vrijheid zonder genrebeperking, zeg maar. Samen richtten ze het Antiduo op, een verwijzing naar begrippen als samengroeien en opsplitsen. Een eerste deel van hun ideeën brachten ze reeds eerder bij elkaar. Ze keken om zich heen en ontdekten dat er nog anderen hun stellingen apprecieerden en deelden, meer bepaald twee drummers die zich al jaren bewegen aan de rand en vooral buiten de rand van institutionele kaders. Het volgende plan was een originele Rorschach handleiding samen te stellen. Die is er nu met als ondertitel '31.07/01.08.'17', het tijdsbestek dat ze nodig hadden om dit alles naar buiten te brengen. Hoofdprotagonisten in dit wat bevreemdend verhaal, zijn pianisten Seppe Gebruers en Erik Vermeulen samen met drummers Eric Thielemans en Marek Patrman.

Hoe werkt dit nu allemaal heel concreet? Simpel eigenlijk. Als luisteraar krijg je zeven auditieve puzzels voorgeschoteld. Deze zijn opgebouwd rond stiltes en introverte passages in contrast geplaatst met roffelende geluidsgolven en assertieve insteken. Een spel van openheid en instant reageren. Om een totaalbeeld te bekomen, mag je zelf de volgorde bepalen van wat je hoort aan de hand van persoonlijke associaties. Als hulpmiddel zijn er suggestieve titels als 'Rorschach Dance', 'Lo And Behold!' en 'Rumble Bumble'. Verder geen enkele belemmering tenzij de eigen fantasie.

We probeerden het reeds verschillende malen met telkens een ander eindresultaat, afhankelijk van tijd en plaats van het luistermoment. Veel leuker wordt een les improvisatie niet. Het doet wel nieuwsgierig uitkijken naar hoe ze dit live aan boord leggen, zeker naar het publiek toe.