Claude Loxhay, JazzAround (29/07/2020)
"La scène hollandaise a toujours eu la particularité de proposer des formations originales, libertaires, parfois proches du free jazz et animées par un certain sens de la dérision. En premier, on pense au Willem Breuker Kollektief auquel a collaboré notre compatriote André Goudbeek (as). Mais on peut aussi citer l'ICP Orchestra de Misha Mengelberg auquel s'est joint un moment Garrett List, le Bik Brent Braam, qu'on a pu découvrir début des années 2000 au festival Jazz Brugge. Puis I Compani, très attaché aux musiques de Nino Rota ou le Contraband du tromboniste Willem Van Mannen.

Autour du pianiste Michiel Braam, qui a, par ailleurs, enregistré en solo, en trio pour Monk Materials et pour One for Rahsaan, sont réunis trois saxophonistes pour reproduire la palette sonore de Roland Kirk (ts, stritch, manzello, flûte). Frans Vermeersen (ts, ss) du Contraband et de Breuker Kollektief, Bo Van De Graaf (as, ss) du Bik Bent Braam et I Compani. Alex Coke (ts, fl), membre de Breuker Kollektief. Arjen Gorter à la contrebasse (souvenir d'un concert à Maastricht avec Lee Konitz, Han Bennink et Misha Mengelberg, très agacé par les bavardages du public). Makki Van Engelen à la batterie, membre de I Compani. Neuf compositions de Roland Kirk, de Three for the festival à The haunted melody (autre souvenir, l'émouvant concert de Kirk au Palais des Congrès à Liège, avec George Gruntz, Guy Pedersen et Daniel Humair). Une belle palette sonore: trois ténors (Gift and messages), ténor-soprano (Three for the festival), alto-flûte (Bright moments). Des plages bluesy (Gift and messages) à des tempos échevelés (A laugh for Rory). Une musique intemporelle parce que vivante."

Claude Loxhay, Jazz'Halo (26/05/2020)
"Les fidèles de Jazz!Brugge se souviennent certainement du pianiste Michiel Braam et de son Bik Bent Braam, un orchestre de 13 joyeux lurons, comme en ont le secret les Hollandais: pensez au Willem Breuker Kollektief.

On a pu entendre le pianiste en solo (Gloomy Sunday), en trio avec Wilbert De Joode (cb) et Michael Vatcher (dm) pour Monk Materials, au sein du sextet All ears, avec Frans Vermeerssen (ts) et Herb Robertson (tp). En 1995, il montrait déjà sa passion pour Roland Kirk avec One for Rahsaan et il récidivait, en 2016, en formant le sextet Reeds and Deeds, titre d'un album de Kirk datant de 1963.

Trois multi-anchistes et une rythmique solide constituent ce sextet plein de vie.

Au ténor et soprano, Frans Vermeerssen, formé aux Conservatoires de Groningen et Amsterdam: il a fait partie de Tam Tam Fanfare, du Contraband de Willem Van Manen (tb), du Willem Breuker Kollektief et était déjà présent pour One for Rahsaan.

Au ténor, alto et soprano, Bo van de Graaf qui a fait partie du Bik Bent Braam comme de I Compani (Ecco, musique de Nino Rota). En 2015, il a recroisé Michiel Braam pour Olanda Due.

Au ténor, à la flûte et au piccolo, Alex Coke. Né à Dallas, il est arrivé à Amsterdam en 1992. Il a fait partie du Kollektief de Willem Breuker et a retrouvé celui-ci, avec le trompettiste Erik Vloeimans, pour The Compositions of Eric Dolphy.

A la contrebasse, Arjen Gorter, membre permanent du Willem Breuker Kollektief. Il a aussi croisé Roswell Rudd, Misha Mengelberg, Steve Lacy, Han Bennink ou Lee Konitz.

A la batterie, Makki van Engelen qui a fait partie de I Compani et a joué avec Anton Goudsmit, le guitariste d'Erik Vloeimans.

Au répertoire, neuf compositions de Roland Kirk: Three for the festival, un des classiques de We free Kings de 1962, comme The haunted melody; Gifts and messages et Vertigo Ro d'un album de 64; The inflated tears et A laugh for Rory d'un album de 68; Bright Moments de 73, Silverization et puis Steppin' into Beauty de 77.

Pour restituer la polyphonie de Kirk (ténor, stritch et manzelo, auxquels se joignent flûte et sirène), nos Hollandais espiègles alignent trois ténors de front (Gifts and messages ou Silverization), ténor et soprano (Three for the festival, The inflated tears), alto et piccolo (A laugh for Rory) ou flûte (Steppin' into beauty, Bright moments).

Des ballades (Steppin' into beauty) alternent avec des atmosphères bluesy (Gifts and messages) ou des tempos échevelés (Vertigo Ro avec ténor à la sonorité éraillée), avec piano stride (The haunted melody) ou déluges de notes (A laugh for Rory).

Une belle manière de célébrer cette musique intemporelle: un coup de vent free dans une époque tiède."

Ben Taffijn, Draai om je Oren (23/04/2020)
"Reeds & Deeds wortelt in het werk van de vermaarde rietblazer Rahsaan Roland Kirk, die zich als voorganger van dit sextet niets aantrok van muzikale conventies. Natuurlijk zijn alle composities die de rietblazers Frans Vermeerssen, Bo van de Graaf en Alex Coke, pianist Michiel Braam, bassist Arjen Gorter en drummer Makki van Engelen op 15 november 2018 in Dommelhof ten gehore brachten van Kirks hand.

Fel ritmisch klinkt 'A Laugh For Rory'. Braam zet de toon met krachtige aanslagen. De drie blazers zetten de speelse melodie neer. De klanken van alle soorten saxofoons, fluit en piccolo bieden de onmisbare afwisseling. In 'Gifts And Messages' deinen we heerlijk mee op roomzachte klanken van de tenorsax en op 'Three For The Festival' op spannende sopraansaxklanken. Een schitterende toevoeging is de fluit. Een instrument dat een verhoudingsgewijs marginale rol vervult binnen de jazz. Maar de bijdrage van Coke op 'Steppin' Into Beauty' maakt weer eens duidelijk hoe jammer dat eigenlijk is. Overigens is de bassolo van Gorter hier evenmin te versmaden. In 'Silverization' raken we weer op stoom, culminerend in een indrukwekkende drumsolo van Van Engelen. Wonderschoon en heerlijk speels saxspel ook op 'The Haunted Melody', inclusief percussief spel op de kleppen en door Braam op de piano. 'Vertigo Ro' is de stomende afsluiter van dit enerverende album. Virtuoos pianospel van Braam, pittig spel van de ritmesectie en wederom energieke capriolen van de blazers."

Cyriel Pluimakers, Jazzenzo (09/10/2019)
"Multi-instrumentalist Roland Kirk (1935-1977) is een van de grote legendes uit de jazz: niet alleen was hij specialist in het tegelijkertijd bespelen van meerdere instrumenten, ook was hij een meer dan geduchte kracht tijdens jamsessies. Als tenorsaxofonist was hij bijna onverslaanbaar, getuige onder meer zijn optreden in januari 1974 in Carnegie Hall waarin hij collega George Adams alle hoeken van de zaal laat zien. Zijn eigen oeuvre is wisselend van kwaliteit maar met name zijn opnames voor het Mercury label hebben de tand des tijds prima doorstaan.

Genadeloos
Het getuigt van durf om een nieuwe impuls te geven aan deze bijzondere muziek. De ironie wil dat je drie blazers nodig hebt om in de buurt te komen van deze muzikale geweldenaar. Onder het motto 'Reeds & Deeds' - een van de meest bekende albums van Kirk - hebben Frans Vermeerssen, Bo van de Graaf en Alex Coke diverse Nederlandse en Belgische podia de afgelopen twee jaar aangedaan. Achter de vleugel vinden we toetsengigant Michiel Braam, die met contrabassist Arjen Gorter en drummer Makki van Engelen een onweerstaanbare ritmesectie vormt. Het repertoire is een mix van Kirk zijn Mercury, Verve en Atlantic opnames, de labels waarmee hij verbintenissen had gedurende zijn carrière. De arrangementen volgen in grote lijnen de originele versies, maar het speelplezier is er niet minder om. De thema's bestaan vaak uit krachtig gespeelde akkoorden voor drie blazers met soms die typische hoge piccolo van Coke als extra accent. Pianist Braam is in topvorm en pakt de vleugel stevig aan: spannend is zijn intro op 'Gifts and Messages' en de drive die hij met zijn ritmetanden creëert op 'Three for the Festival' is bijna genadeloos.

Canon
Prachtig is de fluitsolo van Coke op het liefdevolle 'Steppin' into Beauty'. In 'The Haunted Melody' raakt Vermeerssen de luisteraar diep in het hart met zijn gevoelige spel op sopraansaxofoon.

Hoofdelement vormt natuurlijk de strijd tussen de tenorsaxofonisten die op diverse plekken opduikt, zoals in het hardbop-achtige 'Silverization', de oerkreet van 'Inflated Tear' en de afsluiter 'Vertigo Ro'. Het knappe is dat pianist Braam tijdens dit laatste nummer nog een forse schep bovenop de tenor battle weet te doen. Wat een gigantische kracht kan die man genereren met zijn pianospel!

Het ensemble Reeds & Deeds is niet alleen een van de meest opwindende live gebeurtenissen van dit moment, maar hun ronduit indrukwekkende cd mag nu al tot de canon van de Nederlandse jazz gerekend worden: een album waar je niet omheen kunt."

Herman te Loo, Jazzflits 17 nr. 323 (16/09/2019)
"Er zijn in Nederland de nodige saxofonisten die iets hebben met de muziek van multi-instrumentalist Rahsaan Roland Kirk. Frans Vermeerssen wijdde er al eens een project aan ('One for Rahsaan', 1995), met Michiel Braam als pianist. Het was dus niet zo verwonderlijk dat dit tweetal opdook in een 'eenmalige' sessie op het Nijmeegse jazzpodium Brebl met muziek van de Amerikaan. Met een frontlinie met Kirk-adepten Bo van de Graaf en Alex Coke, Arjen Gorter op bas en Makki van Engelen op drums klikte het echter zo goed dat het zestal onder de groepsnaam Reeds & Deeds doorging. De naam werd uiteraard ontleend aan een album van Kirk. Op 15 november van het vorig jaar streek het sextet neer in het Belgische Neerpelt, in de serie JazzCase van de Nederlander Cees van de Ven in de Dommelhof. Gelukkig stonden de microfoons aan, want het werd een gedenkwaardig concert.
De arrangementen voor de drie blazers zijn niet heel verrassend, en volgen het origineel (met de drie saxen bespeeld door die ene saxofonist) redelijk getrouw, maar de energie, speelvreugde en gevoel voor avontuur maken dat meer dan goed. Zo pakt Vermeerssen solistisch flink uit op tenor in het groovende souljazznummer 'Silverization' en is de feature van Coke (op fluit) in de minder bekende ballad 'Steppin' into beauty' wonderschoon. Verras- send is de duo-interpretatie van 'The Haunted melody' door Braam en Vermeerssen (op sopraan), misschien wel Kirks aangrijpendste thema."